Aquí hablamos sobre el proyecto del primer año. Ese primer año se trata de que los alumnos asimilen la metodología de trabajo en estos proyectos; además, tiene relación con las asignaturas de ese primer año, que presentan los fundamentos básicos de la ingeniería.

Gustura orduan mundu horretan ezta?

Bai! Nahiz eta aurten taldea berritzen dugun; iazko 3k bakarrik jarraitzen dute, ea zelan moldatzen garen! Ziur dena ondo joango dela. Pilotu berriak ere baditugu, Steven Odendaal Hegoafrikarra eta Alberto Moncayo Cadizekoa. Moto2-an ibiliko dira biak.

Motoa bera ere agian aldatzekotan omen zabiltzate. 4 moto ezberdin probatzen zabiltzate egun hauetan, edo hori irakurri dugu egunkaritan behintzat…

Bai. Iaz AJRarekin ibili ginen eta gustura, baina beti aukera ezberdinak aztertu behar dira. Egun hauetan Almerian 4 motoak probatzen ibili gara. Ez da erraza, ez pentsa!! Neka-neka amaitzen duzu!! Pilotuak baita, kar kar! 4 motoak gora behera, egun dena bueltaka, eta nire kasuan datuak hartu eta hartu, eta gero haiekin txosten bat egin haien konparaketa egiteko.

Hasieran halakoak egitea gehiago kostatzen zitzaidan, baina orain ondo. Alde hori polita da: pilotuarengana joatea eta datuak erakustea, eta zure ustez motoak dituen alde onak eta txarrak komentatzea; gehienetan berak baietz esaten dizu, berak gauza bera sentitu duela, eta hori gustatzen zait.

Pilotuak ere harritzen dira zenbaitetan lortu daitezkeen datu pilaz!!

Orduan zure pisua taldean gora doa…

Ba bai, gutxika baina badoa. Aurten nire sailari dagozkion hornidura kontu guztiak eraman ditzadan ere nahi du “jefe” berriak. Behar ditugun piezak, sentsoreak, errepostuak, eta halako kontu guztien ardura ere izatea. Ondo!

Lehen aipatu duzula, iazko AJR marka txikia zen. Gainera Mundialean zuek bakarrik zenituzten haien motorra; harremana estua izango zen ezta?

Bai, egia esan bai. Horrelako enpresarekin ibiltzeak harremanentzako puntu on hori badu. Gainera, haien motoa oso ona zen, eta hasieratik oso ondo ibili izan da eta oso arazo gutxi eman ditu. Arazoa, agian, enpresa handiagoek urtean zehar eboluzioak egiteko aukerak dituztela da, eta hau, enpresa txikitxoa izanik, ba ez horrenbeste. Errekurtso falta. Gu ere ez gara talde handia, eta gauza berriak probatu nahi ditugun arren, askotan errekurtso faltan gaude; denbora, dirua, pertsonak…

Gainera asko harritu nau gauza denak zeinen garestiak diren mundu honetan. Erosten duzun edozerk sekulako kostua du. Tira…

Dena den, pilotuek ere zeresan asko dute. Beraiek ere urteak aurrera egin ahala aurrera egin behar dute, eta motoari maximoa eskatu. Ez da erraza pilotu batek motoari etekin maximoa ateratzea, ez pentsa! Izugarri kostatzen zaie maximora eramatea motoa!

Zer egin behar du ondo ba pilotu batek?

Gehien nabaritzen zaiena kurben kontua da. Hor nabaritzen da nor den pilotu ona eta nor ez. Marquez-ek, esaterako, trazatua izugarri ondo hartzen du. Horregatik da horren ona. Gero, noski, motoaren abiadura maximoak ere laguntzen du!

Baina motor berdina dute moto guztiek ezta?

Bai, baina hor ere zalantzak agertzen dira ez pentsa!! Beti gabiltza “zurea nirea baino hobea da, motor guztiak ez dira berdinak, talde onenek motor hobea dute” eta halakoekin. Gainera, motor batzuek dakarten seilua aldatuta ez ote zegoenaren zalantza ere hasi zen, norbaitek horrek markak ikusi omen zituen eta…

Azkenean hornitzaileak talde guztietako komertzialak batzea erabaki zuen, eta aurrerantzean motorrak zozketa bidez banatuko direla erabaki zuen. Umeen moduan.

Buf, istorio pila!

Bai, eta askoz gehiago ere badaude… baina zerbait utzi beharko dugu hurrengo baterako ezta?

Noski! Txapelketak aurrera egin ahala, aukera baduzu, galdetuko dizugu ea zelan doazen gauzak aurten!

Ados! Laster arte eta goraintziak oraindik Arrasate inguruan jarraitzen duten ezagun guzti horientzat!!

Eta munduko zorterik onena zuretzat, Amaia! Milesker eta laster arte!

Azkenaldian, lana aitzaki, bere berri izan dugu egunkarien bitartez. Ez da samurra neska bat topatzea paddock-ean! Ez behintzat “benetako” lana egiten duen neskarik bederen! (Eta badakizue zertaz ari garen…) Guk bere ahotik entzun nahi izan ditugu bere nondik norakoak, eta berak gustura hartu gintuen.

Amaia, ikasten zenbiltzala ez genekien motoen inguruko zaletasun hau zenuenik! Aspalditik datorkizu?

Bai! Betidanik ikusi izan ditut lasterketak telebistan, eta nebarekin apustuak egin izan ditut beti! Dreamteamen pilotuak aukeratzen ibiltzen ginen, kar kar! Aitaren zaletasunak ere lagundu du, noski. Aspaldi zaletu zen aita karreretara baita, eta pare bat esperientzia eta gero, taldea bere enpresaren barruan ondo enkajatzen duenez, ba aurrera! Denok pozik!

Bueno, hasieratik hasiko gara ezta? Zelan izan zen hasiera? Taldera iristea eta hori guztia. Beste modu batean, MUn ikasi zenuenak zerbaiterako balio izan al dizu, kar kar!!

Bai, ez pentsa! Egia da nire arloa berria zela niretzako, telemetria ez bainuen aurretik ikusia. Baina telemetriak ematen dizkizun datuak ulertzeko beharrezko ezagutzak banituen, eta horrek laguntzen du. Gogoratzen dut motor bat ukitu ahal izan genuela karreran, bere pieza guztiak, eta hark lagundu zidan gauzak zelakoak ziren ulertzen. Dinamika kontuak ere sekulako aplikazioak ditu mundu honetan noski! Baina badira aplikazio gehiago dituzten arloak, materialak esaterako, gurean ere zuzenean ukitu daitezkeenak. Noski, karreran ezer gutxi zegoen motoen munduari zuzenduta… Halakoetan, zerbaitetara jotzekotan kotxeetara egiten da gehiago.

Egia esan, ikasteko asko dut oraindik. Aurten Master espezifiko bat ikasiko dut, mundu honi bideratuta. Ea zelan doan.

Orduan zu izango zara orain taldeko ingeniaria ezta? Ez da horren talde handia gero…

Ez pentsa kasu gehiegi egiten didatenik… Iaz hor zebiltzan taldekoak, pieza bat hartu, beroa eman eta hura deformatu nahian; nik ezetz, hura epoxy bat zela esanez, eta berotzen bazuten apurtuko zela. Termoplastikoak eta termoegonkorren kontuak azaldu behar nizkien… eta eurek “buuu” esan eta nitaz paso egin barre artean, kar kar!

Eta? Azkenean zer gertatu zen?

Lortu zuten pieza makurtzea. Kargarik ez zuenez jaso behar, berean mantendu zen hasieran. Baina laster askoan apurtu. Noski… kar kar…

Asko kosta al zitzaizun orduan taldera moldatzea? Taldeak lagundu al zizun?

Begira, lehen egunean taldeko tipo batek bere test propioa egin zidan: motoaren pieza guztiak erakutsi eta ea zer ote ziren ba al nekien galdetu zidan serio-serio. Uste dut berriei errespetua jartzeko test/broma moduko bat zela. Baina bestela primeran! Taldea familia moduko bat da. Oso ondo moldatzen gara denok, ez da F1ean bezala. Taldeen artean ere oso giro ona dago. Talde guztiek dute kutsu familiar bat, eta hori eskertzekoa da.

Gainera hemen denetarik egiten duzu: kaxak mugitzetik motoari azken ukituak eman arte. Benetako talde bat da hau, giroa sekulakoa da.

Famili giroa lehiaketa hasi artean, ezta?

Bai bai, lehiaketan bakoitza bereari dago, baina tira, hori normala da. Karreretan ez zara askotaz enteratzen, egia esan. Pantailak begira eta begira, datu pila, eta bakoitza bereari. Askotan nork irabazi duen ere ez dakizu. Bestalde, lehiakortasun puntu hori egon badago: gauetan motoa estali beharrean izan garela zenbaitetan, gauzak ez kopiatzeko. Brida batzuk jartzen dizkiogu estaldurari ea norbaitek mugitu ote duen jakiteko, kar kar!

Beste taldeengandik ikasteko aukerarik bai orduan? Norbait al duzu erreferentzi?

Bai, bakarrik bertan egoten mordoa ikasten duzu! Hala ere, lehen esan bezala aurten Master espezifiko bat egingo dut, oraindik ikasteko asko dut eta. Bertan, Bartzelonan. Ea zer moduz moldatzen naizen Masterra eta lana eta karrerak uztartzen… Dena den, oso jende ona dago hortik bai. Nire arloan, Marquez-ek duen telemetrikoa da oso ona. Baten, jai batean harekin topatu eta ea zerbait irakatsiko zidan galdetu nion, kar kar!!

Eta?

Mmm, momentuan baietz esan zidan, baina oraindik nago haren zain…

(laster gehiago!)

Tras un análisis cualitativo preliminar, los alumnos definieron una alternativa de material/proceso para la fabricación de la maneta de freno. Unos grupos seleccionaron acero forjado, otros grupos termoplástico inyectado…, diferentes alternativas que, potencialmente, podían mejorar las prestaciones de la maneta de la competencia (menor peso, menor coste de fabricación, mayor resistencia a los golpes, etc.). Sin embargo, faltaban datos para convencer al gerente de Mobilty S.Coop. de las ventajas del material alternativo. Por ello, los alumnos tuvieron que realizar ensayos de caracterización de material (tracción, durezas, análisis microestructural…) y definieron los parámetros del proceso de fabricación de la maneta de material alternativo.

La fabricación de las muestras de ensayos fue realizada por los alumnos. Prepararon el molde de arena, fundieron la aleación de aluminio y lo colaron en el molde… bueno, mejor es verlo:

Los resultados de los ensayos aportaron una información muy interesante y necesaria para el futuro desarrollo de una maneta de freno mejor que la de la competencia. El gerente de Mobility S. Coop. quedó muy satisfecho de las conclusiones de los diferentes proyectos desarrollados por los alumnos, por lo que es muy probable que en un futuro próximo les vuelva a contratar.

MGEP unibertsitateko ingeniaritza mekanikoko ikasle talde batek 2 litroko freskagarri botila bat
zabaldu behar du 2 m-ko distantzia batetik, ondoren plastikozko baso bat bete eta edan.
Uneoro botila zentroan mantendu behar da.

Zein izan da emaitza? Bideo hauek ondo baino hobeto azalduko dizue!! Ikus itzazue, merezi dute eta!

Gurpilen tamaina aldaezinezko gauza horietariko bat zirudien mountain bike-aren munduan. Aspaldidanik neurri hori izan dute, eta inor gutxik galdetu izan dio bere buruari zergatik ote zuten tamaina hori. Neurria, bide batez, 26 hazbetetakoa da.

Baina duela gutxi 29 hazbetetako gurpilak kaleratu dira. Eta hobea zein den ez dago oso argi. Agian hobea definitu beharko litzateke lehendabizi horretarako.

29 hazbeteko llantak dituen gurpil baten abantaila nagusiak, 26koekin aldaratuta:

• kontaktu gainazal gehiago dutenez, ez dute horrenbeste irristatzen.
• Ostopoen aurrean jarrera hobea du, ez ditu horrenbeste trasmititzen gidariari.

Desabantailak, berriz:

• Bizikleta lasaiagoa da, eta bidezior estuetan maniobrabilidade gutxiago eskaintzen du
• Bizikletaren geometria aldatu beharra dago, bere grabitate zentrua ez igotzeko
• Osagaiak garestiagoak dira… momentuz (osagaiak ez baitira horren kopuru handitan ekoizten oraindik)

Frogatzen baldin baduzue, kontatuko diguzue ezberdintasuna nabaritzen ote duzuen!! Oraingoan badirudi tamainak bai axola duela…

PD eta ez bata ez bestea nahi ez duzuenontzat… Black Sheep ZAMer 36er aukera ere baduzue. 36″!!!

Informazio eta irudi bitxiak: http://www.youtube.com/watch?v=OyIWPB-X49U

Ikasleek arazoaren deskribapena eta sistemak bete beharreko ondorengo baldintzak jaso zituzten. Datu gutxi: ponpa 5 l/min emaria lur azpitik 8 m-tara xurgatu, eta 10 m-ko altuerara botatzeko gai izan behar zen.

Lehendabizi instalazioaren diseinu integrala egin zuten, sistemaren atal guztiak diseinatuz eta dimentsionatuz: ur-ponpa, ur-ponparen eragingailu eolikoa, ur gordailua, uraren beroketa sistema eta sistemaren automatizazioa.

Ponparen kasuan, diseinua egin ondoren ponparen prototipo bat eraiki zuten, materialen erosketa, piezen fabrikazioaren jarraipena, muntaketa eta hasieran jarritako baldintzak betetzen zituela egiaztatzeko frogak diseinatu eta gauzatu zituzten.

Guztira 16 prototipo eraiki ziren Arrasate eta Goierriko kanpusetan, bat ikasle-talde bakoitzeko.

Proiektu polita izan zen; ikasleen aldetik, batez ere funtzionatu zutelako! Ikasleek harro esan dezakete beraien prototipo denek funtzionatu zutela. Baina hortaz gain gauza asko ikasi zituzten… edo horren itxaropena dugu behintzat!

Bonbaren funtzionamenduaren bideo bat uzten dizuegu hemen:

Los fabricantes de cuerdas de escalada recomiendan no utilizarlas si han pasado más de 5 años desde la fecha de su fabricación, aunque no se hayan utilizado nunca. Esta historia nos la cuentan en un montón de productos, y a menudo resulta ser falso.

Pero cuando hablamos de estar colgados a muchos metros de altura, esta duda deja de tener gracia. Por lo tanto, nos surge la duda: ¿es esto también una estrategia de los fabricantes para vender más?

Cualquiera puede entender que al usarla pueda ir degradándose como consecuencia de los cortes o desgaste que se puedan producir por el contacto con las rocas, o como consecuencia del impacto de una caída. Pero, ¿qué puede explicar la degradación de una cuerda que jamás ha sido utilizada?

Las cuerdas de escalada se fabrican con fibras de materiales poliméricos como la poliamida, el poliéster o el polipropileno. Estos materiales presentan una combinación de propiedades que los hace muy interesantes para esta aplicación. Por un lado, las fibras trenzadas de estos materiales aportan una resistencia mecánica suficiente para soportar cargas estáticas de hasta 2 toneladas en cuerdas simples. Por otro lado, poseen una elasticidad y un alargamiento a la rotura suficiente para absorber de manera progresiva la energía generada por el impacto de una caída sin generar daño en el escalador.

Sin embargo, los materiales poliméricos, al igual que todos nosotros, no son perfectos. Por ejemplo, la radiación ultravioleta es capaz de romper de manera lenta pero progresiva las cadenas poliméricas y provocar reacciones químicas que producen un aumento de fragilidad del material. Sí, sólo con “tomar el sol” las propiedades de las cuerdas de escaladas se degradan.

Además, algunos materiales poliméricos, como las poliamidas, son higroscópicos. Vale vale, la pregunta de siempre: ¿qué significa esta palabra? Significa que el material tiende a absorber humedad; la cual produce en materiales como la poliamida una disminución de la resistencia mecánica del material, como se puede ver en la siguiente figura.

Como conclusión podemos decir que, a partir del análisis de las propiedades de los materiales con los que se fabrican las cuerdas de escalada, está justificada la recomendación de los fabricantes. No, no se trata de un truco para vender más cada pocos años.

Por tanto, si os gusta la escalada tened en cuenta la fecha de fabricación de las cuerdas que utilicéis para evitar desgracias!!!

…y evita que la cerveza se caliente tan rápidamente. Bueno, la cerveza o lo que sea que lleve dentro; pero ya que han sido los productores de cerveza los que más lo han publicitado, con ellos nos quedamos.

Y esto es algo que, ahora que llega el verano y sus múltiples festividades, resulta interesante. Muy interesante.

No contentos con la propaganda, en MGEP se han realizado varios ensayos que comparen el calentamiento en diferentes tipos de botellas de cerveza. Así, Xabo Gomez del área de materiales y l@s alumnos Sheila Espartero, Mikel Cid e Imanol Aldazabal han empleado agua y 3 botellas de diferentes marcas y materiales para realizar una pequeña comparativa. Se tomaron las siguientes botellas de cerveza:

-          Botella de aluminio (marca Estrella Damm)

-          Botella de vidrio blanco (marca Coronita)

-          Botella de vidrio marrón (marca Leffe)

Las botellas se llenaron de agua, se metieron a la nevera, se mantuvieron allí una noche, se sacaron a una sala con temperatura constante, y se midió mediante un termopar cómo se calentaba el agua. ¿Resultados?

Alto y claro, ¿no? Se realizaron algunos ensayos más, pero las conclusiones que se podían extraer eran similares. Es decir: en el aluminio se calienta más el líquido; entre los vidrios, el marrón conserva mejor la temperatura.

¿Motivos? El aluminio tiene mayor conductividad y un espesor muy pequeño; además, la capacidad calorífica es muy similar en los 3 casos. Por eso la botella de aluminio caliente antes el fluido.

La diferencia entre los vidrios es debida a las propiedades de transmisión de calor por radiación.

El tamaño sí importa

Obviamente, existen más factores que afectan al calentamiento del fluido. Y uno de ellos es el tamaño. Bueno, el tamaño como tal no: es la forma la que afecta. Las botellas esbeltas presentarán una mayor transferencia de calor (ya que el área de intercambio es mayor), y por lo tanto provocarán que el líquido interno se caliente antes.

De acuerdo: hay muchísimos factores más que afectan, pero aquí hemos tratado de aclararos alguno de ellos (y exponer otro caso más de publicidad engañosa). Para los demás, seguro que tenéis muchas oportunidades de realizar “experimentos” este verano. Si nos contáis los resultados, os estaremos agradecidos. Aunque preferiríamos que se limitasen a resultados ingenieriles…

Moraleja

En las próximas fiestas, botellas de cristal. Y cuanto más “cortas”, mejor. Lo demás, está en vuestras manos. Eso sí, no os fieis de la publicidad por si acaso…

Baina tira, goazen arira. Motorrei buruz hitz egin nahi dugu oraingoan. Bi gurpiletako motorrei buruz. Baina ez edozein motorrei buruz: bihotz elektrikoa duten motorrei buruz.

Duela gutxi hasi dira moto elektrikoentzako lehen lehiaketak, ez daramate asko gure artean. Europan Man Irlako TTXGP lehiaketa bilakatu da ospetsuena (aintzindari izatearen abantailak, nonbait), eta MotoGPren pareko izan nahi duen FIM e-Power kategoria ere badugu, besteak beste.  Eta emaitzak, orain arte behinik behin, ikaragarriak izan dira! Lehiaketa hauetan piloto eta talde guztiak dira berriak, inork ez du beste inork baino experientzia gehiago, ezusteko mordoa gertatzen da, zirkuitoaren buelta bat baino gehiagoko abantailak berreskuratu daitezke… Denok ezagutzen dugun MotoGP edota F1-ean gertatzen denaren oso bestelako irudia.

Arazoak ere badituzte, betiko arazo mekanikoez gain (gurpilak, suspentzioak etab). Gehienak bateriekin erlazionatuta: 40 km-tako karrerak dira momentuz (autonomia kontuak), potentzia galerak jasan dituzte talde batzuek (eta arrazoiak ezin dituzte topatu), hauen tenperatura kontrolatzea ez da lan samurra, eta bestelako asko. Baina horrek lehiaketa interesgarriagoa bilakatzen du, besterik ez.

Diru askorik ez duten taldeak izan ohi dira sarri (inork entzun al du haien inguruko informaziorik edo? Publizitatearen bidez ez dute asko irabazten…). Eta horrek, beste behingoz, gauza interesgarriagoak suertatzen ditu. Hala beharko luke beti.

Bota iezaiezu begiradatxo bat ondoko bideoei eta esan zer duzun nahiago, elektrizitatea edo gasolina. Zarata ez luke izan beharko erabaki horren funtsa!

]]> http://mukom.mondragon.edu/mekanika/2011/06/06/auto-elektrikoak-ez-motor-elektrikoak/feed/ 0